Czym jest torbiel bakera - przyczyny, objawy, leczenie

Powstaje na skutek nagromadzenia zbyt dużej ilości płynu stawowego w postaci guzka pod kolanem. Nie stwarza bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia. Nagromadzenie płynu może jednak uszkadzać naczynia krwionośne i nerwy, dlatego konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Przyczyny tworzenia się torbieli Bakera

Przyczyny tworzenia się torbieli Bakera wiąże się z przeciążeniami i urazami stawu kolanowego. Najbardziej narażone są osoby z nadwaga i otyłością oraz osoby aktywne fizycznie. Zbyt duża ilość płynu stawowego w torebce maziowej, urazy, kontuzje, przeciążenia, stany zapalne stawu kolanowego, przepukliny torebki stawowej, dna moczanowa, choroba zwyrodnieniowa mogą być bezpośrednią przyczyną tworzenia się cysty Bakera.

W grupie ryzyka wymienia się dzieci od 4 do 7 lat oraz dorosłych od 35 do 70 lat. Torbiel Bakera może być podstawowa, rozwijająca się w zdrowych stawach kolanowych lub wtórna rozwijająca się w kolanie dotkniętym zapaleniem stawów albo uszkodzeniem chrząstki.

Objawy torbieli Bakera

Podstawowym objawem torbieli dołu podkolanowego jest guzek pod kolanem. Można go wyczuć w badaniu palpacyjnym. Skóra wokół niego może być zaczerwieniona i zbyt ciepła. Mogą wystąpić obrzęki i bóle utrudniające zginanie kolana, w późniejszym stadium może wystąpić drętwienie kończyny i miejscowa utrata czucia w kończynie. W przypadku wylania cysty do sąsiadujących tkanek obrzęk i drętwienie mogą objąć także łydkę.

Torbiel Bakera nie jest zmianą nowotworową więc nie ulega zezłośliwieniu. Ze względu na uciążliwości, jakie powoduje cysta i możliwość jej rozlania należy skonsultować się z traumatologiem z centrum medycznego jak na przykład Carolina Medical Center w Warszawie, które zajmuje się tego typu chorobami. Zobacz: https://carolina.pl/ortopedia-dziecieca/guzy-narzadu-ruchu/torbiel-bakera/

Diagnozowanie i leczenie cysty Bakera

Diagnozowanie cysty Bakera zazwyczaj ogranicza się do wywiadu i badania palpacyjnego. Wątpliwe przypadki można potwierdzić badaniem USG. O metodzie leczenia decyduje lekarz. Zależnie od stadium rozwoju może zastosować leczenie zachowawcze. Ograniczenie wysiłku fizycznego i odciążenie stawu kolanowego w powiązaniu z zabiegami fizjoterapeutycznymi często daje dobre rezultaty. W cięższych przypadkach wykonuje się punkcje wraz z podaniem leków sterydowych łagodzących ból.

Przeważnie konieczne jest wykonanie kilku zabiegów. W najbardziej opornych na leczenie przypadkach traumatolog decyduje o wykonaniu artroskopii kolana i usunięciu torbieli. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Hospitalizacja trwa 1 do 2 dni. Po zabiegu ważna jest prawidłowa rehabilitacja, ponieważ odsetek nawrotów nawet po leczeniu operacyjnym jest spory.