Krótka historia wiecznego pióra
Nowoczesne wieczne pióro ma swoje korzenie w skromnym przyrządzie piśmienniczym wykonanym z pióra gęsiego, przynajmniej jeśli chodzi o historię dotyczącą zachodu. Wadą takiego rozwiązania była częsta konieczność ścinania końcówki, aby nadać jej stożkowy kształt, który umożliwiał pisanie. Korzenie wiecznego pióra sięgają jednak głębiej. Bardzo podobne narzędzie do dziś używanego odnaleziono w grobowcu Tutenchamona. Odkrycia dokonał Howard Carter w 1922 roku.
Fakt, że już starożytni Egipcjanie używali przyrządu przypominającego ten, w którym materiałem pisarskim jest ciekły atrament, oznacza, że wieczne pióro powstało wcześniej niż ołówek i długopis! Jak wyglądało to z grobowca? Była to zaostrzona z jednej strony trzcinowa rurka umieszczona w miedzianej oprawce z atramentem. Podobne pióra zostały odnalezione podczas wykopalisk w dolinie rzeki Bazar-darii w Pamirze, były to trzcinowe rurki ze zbiorniczkami na atrament, wykonanymi ze skorupek z dyni.
Mało praktyczne gęsie pióro wykorzystywane było aż do końca XVIII wieku. To współczesne, ze stalówką i zbiornikiem atramentu jest więc stosunkowo nowym wynalazkiem. Nie znaczy to, że już wcześniej nie pojawiały się próby stworzenia przyrządu do pisania, które automatycznie byłoby zasilane atramentem. Pióro zdolne magazynować zapas środka barwiącego w postaci roztworu barwnika w rozpuszczalniku, czyli właśnie atramentu, zostało zaprojektowane w 1508 roku. W okresie renesansu taki projekt mógł stworzyć chyba tylko jeden człowiek. Domyślacie się kto? Oczywiście chodzi o genialnego Leonarda da Vinci!
W 1707 roku Nicolas Bion, który był inżynierem na dworze Ludwika XIV, wynalazł wieczne pióro pozwalające pisać nieprzerwanie przez dłuższy czas. Pierwsze zaawansowane pióra wykonane z metalu powstały dopiero sto lat później. Co z tego, skoro cena była tak zaporowa, że tylko nieliczni mogli sobie pozwolić na wynalazek z lat 1808/1809. Ich popularność była więc znikoma. Nie trzeba było jednak czekać długo na rozpoczęcie masowej produkcji, którą rozpoczęto w 1822 roku. Wszystko za sprawą Samuela Harrisona, który ok. 1780 roku zbudował prototyp swojego pióra.
I na tym moglibyśmy zakończyć historię powstania pióra. To z początku XIX wieku jest niemal identyczne z tym, którym piszemy dziś. Na przestrzeni lat powstały jednak ulepszenia. Jednym z nich jest system zasilania kanalikowego. Dzięki temu możemy regulować dopływ atramentu, co zapobiega powstawaniu kleksów. Za opracowaniem tego rozwiązania stoi Lewis Waterman (założyciel firmy Waterman), a stało się to w 1884 roku. Kolejna innowacja, plastikowe naboje do piór, to kolejna ewolucja dokonana przez tę firmę. Na rynku produkt pojawił się w drugiej połowie XX wieku.

Brak komentarzy do artykułu - Twój może być pierwszy!